கலை மற்றும் கலாச்சாரம் (Art and Culture)

Arhat Relics in Mongolia: Sariputra, Mahamoggallana மற்றும் சாஞ்சி ஸ்தூபி

Arhat Relics in Mongolia: Sariputra, Mahamoggallana மற்றும் சாஞ்சி ஸ்தூபி

செய்திகளில் ஏன்?

மே 31, 2026 அன்று, இந்தியா சாஞ்சி ஸ்தூபியிலிருந்து (Sanchi Stupa) அர்ஹத் சாரிபுத்ரா (Arhat Sariputra) மற்றும் அர்ஹத் மஹாமோகல்லானா (Arhat Mahamoggallana) ஆகியோரின் புனித நினைவுச்சின்னங்களை உலான்பாத்தருக்கு (Ulaanbaatar) அனுப்பியது. பத்து நாட்களுக்கு அவை காண்டன்டெக்சின்லிங் மடாலயத்தில் (Gandantegchinling Monastery) வைக்கப்பட்டிருந்தன, இது மங்கோலிய பக்தர்களுக்கு (Mongolian devotees) அஞ்சலி செலுத்த ஒரு அரிய வாய்ப்பை வழங்கியது. இந்த நினைவுச்சின்னங்கள் வெளிநாட்டிற்கு கொண்டு செல்லப்படுவது இது இரண்டாவது முறையாகும் - முதலாவது 2024 இல் நடந்தது - மேலும் இந்த நிகழ்வு இந்தியாவிற்கும் மங்கோலியாவிற்கும் இடையிலான பழமையான கலாச்சார பிணைப்பைக் (ancient cultural bond) கொண்டாடியது.

பின்னணி

சாரிபுத்ரா (Sariputra) மற்றும் மஹாமோகல்லானா (Mahamoggallana) ஆகியோர் கௌதம புத்தரின் (Gautama Buddha) மிகவும் மரியாதைக்குரிய சீடர்களில் இருவர் ஆவர். பழங்கால பௌத்த நூல்கள் (Ancient Buddhist texts) சாரிபுத்ராவை ஞானத்தில் ஈடு இணையற்றவர் என்றும், மஹாமோகல்லானாவை அற்புத சக்திகளில் (miraculous powers) முதன்மையானவர் என்றும் விவரிக்கின்றன. கி.மு. 5 ஆம் நூற்றாண்டில் அவர்கள் மறைந்த பிறகு, அவர்களின் நினைவுச்சின்னங்கள் இந்திய துணைக்கண்டம் முழுவதும் (Indian subcontinent) ஸ்தூபிகளில் வைக்கப்பட்டன. கிமு 3 ஆம் நூற்றாண்டில் பேரரசர் அசோகரால் (Emperor Ashoka) கட்டப்பட்ட போபால் (Bhopal) அருகே உள்ள சாஞ்சி ஸ்தூபி (Sanchi Stupa), 1850 களில் பிரிட்டிஷ் அகழ்வாராய்ச்சியின் (British excavations) போது மீண்டும் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட நினைவுச்சின்னங்களைக் கொண்டிருந்தது. இந்த நினைவுச்சின்னங்கள் இந்தியாவில் பாதுகாக்கப்பட்டு அவ்வப்போது பொதுமக்களுக்கு காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டன.

மங்கோலியா (Mongolia) 16 ஆம் நூற்றாண்டில் பௌத்த மதத்தை (Buddhism) ஏற்றுக்கொண்டது மற்றும் இந்தியாவை மதத்தின் பிறப்பிடமாகப் பார்க்கிறது. பிரதமர் நரேந்திர மோடியின் (Prime Minister Narendra Modi) 2015 மங்கோலியா பயணத்தின் போது, நிலைமைகள் அனுமதிக்கும் போது இந்த நினைவுச்சின்னங்களை அனுப்புவதாக இந்தியா உறுதியளித்தது. மங்கோலியாவின் முக்கிய மடாலயமான காண்டன்டெக்சின்லிங் மடாலயத்தில் (Gandantegchinling Monastery) இந்த கண்காட்சியை இந்திய அரசு, கலாச்சார அமைச்சகம் (Ministry of Culture) மற்றும் இந்திய தொல்பொருள் ஆய்வு மையம் (Archaeological Survey of India) ஏற்பாடு செய்திருந்தன. இந்திய விமானப்படை (Indian Air Force) விமானம் ஒன்று, துறவிகள் மற்றும் அதிகாரிகளுடன் சிறப்புப் பேழைகளில் (special caskets) நினைவுச்சின்னங்களைக் கொண்டு சென்றது.

கண்காட்சியின் சிறப்பம்சங்கள்

  • நாகரிக உறவுகள் (Civilisational ties): இந்தக் காட்சி இந்தியாவிற்கும் மங்கோலியாவிற்கும் இடையிலான பல நூற்றாண்டுகள் பழமையான ஆன்மீக தொடர்புகளை (spiritual links) அடிக்கோடிட்டுக் காட்டியது. மங்கோலியத் தலைவர்கள் நினைவுச்சின்னங்களை புத்தரின் போதனைகளின் (Buddha’s teachings) "வாழும் தூதர்கள் (living messengers)" என்று விவரித்தனர்.
  • அரிய யாத்திரை (Rare pilgrimage): மங்கோலியா முழுவதிலுமிருந்து பக்தர்கள் மடாலயத்தில் அஞ்சலி செலுத்த வரிசையில் நின்றனர். நினைவுச்சின்னங்கள் பொதுவாக புது தில்லியில் உள்ள தேசிய அருங்காட்சியகத்தில் (National Museum in New Delhi) வைக்கப்படுகின்றன, மேலும் இரண்டு முறை மட்டுமே வெளிநாடு சென்றுள்ளன.
  • கலைப்பொருள் காட்சி (Artefact display): நினைவுச்சின்னங்களுடன், புத்தரின் வாழ்க்கையை விளக்கும் இருபது பொருட்கள் - சிற்பங்கள் (sculptures) மற்றும் கையெழுத்துப் பிரதிகள் (manuscripts) போன்றவை - காட்சிப்படுத்தப்பட்டன. பத்து நாள் நிகழ்வின் போது துறவிகள் (Monks) பிரார்த்தனை செய்து சடங்கு விளக்குகளை (ceremonial lamps) வழங்கினர்.
  • பிணைப்புகளை வலுப்படுத்துதல் (Strengthening bonds): இந்தியாவின் "ஆன்மீக அண்டை நாடு (spiritual neighbourhood)" கொள்கையை இந்தக் கண்காட்சி கொண்டாடுவதாக இரு நாடுகளைச் சேர்ந்த தலைவர்களும் குறிப்பிட்டனர். இது இராஜதந்திர உறவுகளின் (diplomatic relations) 70 ஆண்டுகளை நினைவுகூரும் நிகழ்ச்சிகளுடன் ஒத்துப்போனது.

முடிவுரை

மங்கோலியாவில் சாரிபுத்ரா (Sariputra) மற்றும் மஹாமோகல்லானாவின் (Mahamoggallana) நினைவுச்சின்னங்களின் காட்சி, இந்தியாவில் பௌத்தத்தின் ஆழமான வேர்களை (deep roots) மற்றும் மத்திய ஆசியாவில் (Central Asia) அதன் தொடர்ச்சியான அதிர்வுகளை உலகிற்கு நினைவூட்டியது. மத பக்தியைத் தாண்டி (Beyond religious devotion), இத்தகைய கலாச்சாரப் பரிமாற்றங்கள் (cultural exchanges) நல்லெண்ணத்தையும் (goodwill) பரஸ்பர மரியாதையையும் (mutual respect) வளர்க்கின்றன. இந்தியாவும் மங்கோலியாவும் தங்கள் கூட்டாண்மையை ஆழமாக்கும்போது, பகிரப்பட்ட பாரம்பரியத்தை (shared heritage) ஊக்குவிப்பது நீடித்த மக்கள்-க்கு-மக்கள் இணைப்புகளை (people‑to‑people connections) உருவாக்க முடியும்.

ஆதாரங்கள்

PIB

Sign in Today’s news
Current affairs Daily news Daily quiz News Blitz Shorts Economic Survey 2025-26 Subjects
Polity Economy Geography Environment History Science & Tech Intl. Relations Internal Security Art & Culture Social Issues
All subjects Exam info UPSC Syllabus Prelims syllabus Mains syllabus Exam pattern Eligibility & attempts OBC & EWS checker Resources How to prepare for UPSC Prepare with a job Free downloads Books & NCERTs Previous year papers Video notes YouTube channel