ലങ്കമല വനങ്ങൾ: ക്യാമറ ട്രാപ്പുകളിൽ കരടികൾ, പുള്ളിപ്പുലികൾ, മയിലുകൾ എന്നിവ പതിഞ്ഞു

വന്യജീവി സങ്കേതത്തിന്റെ സ്ഥാനം ശരിയായി തിരിച്ചറിയുക

ആന്ധ്രാപ്രദേശിലെ കടപ്പ മേഖലയിൽ, ഡെക്കാൻ പീഠഭൂമിയിലെ ലങ്കമല്ലൈ മലനിരകളിലാണ് ശ്രീ ലങ്കമല്ലേശ്വര വന്യജീവി സങ്കേതം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ഇത് സംസ്ഥാനത്തിന്റെ വരണ്ട ഉൾപ്രദേശത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്, അല്ലാതെ ഒരു തീരദേശ തണ്ണീർത്തടമല്ല. ലങ്കമലയും നല്ലമലയും വ്യത്യസ്ത ഭൂമിശാസ്ത്ര നാമങ്ങളാണ്; വിശാലമായ വനമേഖലകളെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമർശങ്ങൾ അവയെ ഒരേ വന്യജീവി സങ്കേതമാക്കി മാറ്റരുത്. ചുറ്റുമുള്ള ഭൂപ്രകൃതിയെ വിജ്ഞാപനം ചെയ്യപ്പെട്ട സംരക്ഷിത പ്രദേശവുമായി കൂട്ടിക്കുഴയ്ക്കാനും പാടില്ല.

പരിസ്ഥിതി മന്ത്രാലയത്തിന്റെ 2017-ലെ വിജ്ഞാപനം വന്യജീവി സങ്കേതത്തിന്റെ വിസ്തീർണ്ണം 464.42 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്ററായി രേഖപ്പെടുത്തുന്നു; ഇത് ജില്ലാ ഭരണകൂടത്തിന്റെ വിവരണവുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നു. വൈൽഡ്‌ലൈഫ് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ഇന്ത്യയുടെ ഡാറ്റാബേസ് ഇതിന്റെ സ്ഥാപനം 1988-ലാണെന്ന് രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. വാർത്താ റിപ്പോർട്ടിലെ വളരെ വലിയ വിസ്തീർണ്ണ കണക്ക് വന്യജീവി സങ്കേതത്തിന്റെ നിയമപരമായ വിസ്തീർണ്ണമായി ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയില്ല. സമാനമായി, ഫോറസ്റ്റ് ഡിവിഷനുകളിലോ അയൽ ജില്ലകളിലോ ഉള്ള സർവേ സ്ഥലങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമർശങ്ങൾ എല്ലാ ക്യാമറകളും ഇതിന്റെ അതിർത്തിക്കുള്ളിലായിരുന്നുവെന്ന് സ്ഥാപിക്കുന്നില്ല.

പാരിസ്ഥിതിക വൈവിധ്യമുള്ള ഒരു വരണ്ട ആവാസവ്യവസ്ഥ

വരണ്ട ഇലപൊഴിയും സമ്മിശ്ര മുൾവനങ്ങൾ, കുറ്റിക്കാടുകൾ, കുത്തനെയുള്ള ചരിവുകൾ, ഗിരികന്ദരങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ജില്ലാ ഭരണകൂടം വിവരിക്കുന്നു. ഇത്തരം ആവാസവ്യവസ്ഥകൾക്ക് നിത്യഹരിത വനങ്ങളേക്കാൾ തുടർച്ചയായ പച്ചപ്പ് കുറവായി തോന്നാമെങ്കിലും അവ സവിശേഷമായ വന്യജീവി സമൂഹങ്ങളെ നിലനിർത്തുന്നു. ഇലകൾ, തണൽ, ജലലഭ്യത എന്നിവയിലുണ്ടാകുന്ന കാലാവസ്ഥാധിഷ്ഠിത മാറ്റങ്ങൾ മൃഗങ്ങൾ അവയെ എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കുന്നു എന്നതിനെ സ്വാധീനിക്കുന്നു. അതിനാൽ ഇടതൂർന്ന മേലാപ്പിന്റെ കാഴ്ചയിലൂടെ മാത്രം അതിന്റെ മൂല്യം വിലയിരുത്തുന്നതിനുപകരം ആവാസവ്യവസ്ഥയെ വിശദീകരിക്കുകയാണ് ഒരു സംരക്ഷണ വിവരണം ചെയ്യേണ്ടത്.

ഈ ഭൂപ്രകൃതിയിൽ രക്തചന്ദനം കാണപ്പെടുന്നുണ്ട്, കൂടാതെ പുള്ളിപ്പുലി, തേൻകരടി, പുള്ളിമാൻ, കേഴമാൻ, കാട്ടുപന്നി തുടങ്ങിയ സസ്തനികളെ ഔദ്യോഗിക വിവരണങ്ങൾ പട്ടികപ്പെടുത്തുന്നു. നിലവിലുള്ള ഈ ആവാസവ്യവസ്ഥാ വിവരണങ്ങൾ ഏറ്റവും പുതിയ സർവേയിലെ വ്യക്തിഗത കണ്ടെത്തലുകളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്. വന്യജീവി സങ്കേതത്തിന്റെ പട്ടികയിൽ ഒരു ജീവിവർഗ്ഗം ഉണ്ടെന്നത് അടുത്തകാലത്തെ എല്ലാ ക്യാമറകളിലും അത് പതിഞ്ഞുവെന്ന് അർത്ഥമാക്കുന്നില്ല. അതുപോലെ പരിചിതമായ ഒരു മൃഗം ചിത്രങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടതായി വിവരിക്കുന്നു എന്നതുകൊണ്ട് മാത്രം ഏറ്റവും പുതിയ റിപ്പോർട്ട് ഒരു പുതിയ ജീവിവർഗ്ഗത്തെ കണ്ടെത്തിയതായും അർത്ഥമാക്കുന്നില്ല.

ജെർഡൻസ് കോഴ്സർ എന്തുകൊണ്ട് പ്രധാനമായി തുടരുന്നു

1986-ൽ വീണ്ടും കണ്ടെത്തിയതും ഗുരുതരമായ വംശനാശഭീഷണി നേരിടുന്നതുമായ ജെർഡൻസ് കോഴ്സർ, Rhinoptilus bitorquatus, എന്ന പക്ഷിയുടെ സംരക്ഷണവുമായി ഈ വന്യജീവി സങ്കേതം ആഴത്തിൽ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സംരക്ഷിത പ്രദേശത്തിന്റെ രൂപീകരണത്തെ ആ പുനർകണ്ടെത്തലുമായി ബേർഡ്‌ലൈഫിന്റെ സൈറ്റ് വിവരണം ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. ഈ പക്ഷി തുറസ്സായ കുറ്റിക്കാടുകളുള്ള ആവാസവ്യവസ്ഥയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത് എന്നതിനാൽ സസ്യജാലങ്ങളുടെ ഘടനയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ഇതിന് അനുയോജ്യമായ ഒരു ആവാസവ്യവസ്ഥയെ സാധ്യമായ ഏറ്റവും ഉയർന്ന മരങ്ങളുടെ സാന്ദ്രതയായോ തുടർച്ചയായ ഒരു തോട്ടമായോ ലളിതമായി നിർവചിക്കാൻ കഴിയില്ല.

ഇതിന്റെ നിലവിലെ അവസ്ഥയിൽ പ്രത്യേക ജാഗ്രത ആവശ്യമാണ്. 2004 സെപ്റ്റംബറിലെ സ്വതന്ത്രമായി സ്ഥിരീകരിക്കാവുന്ന അവസാന ഫോട്ടോഗ്രാഫിക് രേഖയിൽ നിന്ന് പിന്നീട് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ട കണ്ടെത്തലുകളെ 'സെർച്ച് ഫോർ ലോസ്റ്റ് ബേർഡ്സ്' വേർതിരിക്കുന്നു. സ്ഥിരീകരിച്ച പുതിയൊരു രേഖയുടെ അഭാവം തുടർച്ചയായ വിദഗ്ധ തിരച്ചിലുകൾക്കുള്ള കാരണമാണ്, അല്ലാതെ വംശനാശം സംഭവിച്ചു എന്നതിന്റെ മതിയായ തെളിവല്ല. അതുപോലെ, മറ്റ് മൃഗങ്ങളുടെ ക്യാമറ-ട്രാപ്പ് ചിത്രങ്ങൾ കോഴ്സർ പക്ഷിയെ വീണ്ടും കണ്ടെത്തിയെന്ന് തെളിയിക്കുന്നുമില്ല.

ഒരു ക്യാമറ ട്രാപ്പ് നൽകുന്ന സംഭാവന എന്ത്

തന്റെ കാഴ്ചപ്പരിധിക്കുള്ളിൽ ചലനങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ ഒരു ക്യാമറ ട്രാപ്പ് ചിത്രങ്ങൾ പകർത്തുന്നു. വിവരശേഖരണ കാലയളവിലുടനീളം ക്യാമറയ്ക്ക് സമീപം ഒരാൾ നിൽക്കാതെ തന്നെ നിരീക്ഷണം നടത്താൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നു. വൈൽഡ്‌ലൈഫ് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ഇന്ത്യയുടെ സാങ്കേതികവിദ്യാ പ്രോഗ്രാം ശബ്ദ റെക്കോർഡിംഗ്, ട്രാക്കിംഗ്, ആവാസവ്യവസ്ഥാ മാപ്പിംഗ് എന്നിവയ്‌ക്കൊപ്പം ഇത്തരം ഉപകരണങ്ങളും ഉപയോഗിക്കുന്നു. വന്യജീവികളുടെ സാന്നിധ്യം, സ്വഭാവം, സഞ്ചാരം, മൃഗങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്ന സാഹചര്യങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യത്യസ്ത ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം നൽകാൻ ഈ സംവിധാനങ്ങൾ സഹായിക്കുന്നു.

ഒരു ചിത്രത്തിന്റെ മൂല്യം അതിനോടൊപ്പമുള്ള വിവരങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. ജീവിവർഗ്ഗത്തെ തിരിച്ചറിയൽ, സ്ഥലം, സമയം, ക്യാമറ പ്രവർത്തിച്ച കാലയളവ് എന്നിവയെല്ലാം പ്രധാനമാണ്. ഒരേ മൃഗം തന്നെ ഒരു സ്ഥലത്തേക്ക് തിരിച്ചെത്തുന്നത് പല ചിത്രങ്ങളിലായി കണ്ടേക്കാം. സ്ഥാപിച്ച രീതി, സമയം അല്ലെങ്കിൽ മൃഗത്തിന്റെ സ്വഭാവം എന്നിവ കാരണം ഒരു ക്യാമറയ്ക്ക് ഒരു ജീവിവർഗ്ഗത്തെ പകർത്താൻ കഴിയാതെ പോയേക്കാം. ക്യാമറയിൽ പതിഞ്ഞില്ല എന്നത് സമീപപ്രദേശങ്ങളിലെല്ലാം ആ ജീവിവർഗ്ഗം ഇല്ലെന്ന് സ്ഥാപിക്കുന്നില്ല.

രേഖകൾ എന്തുകൊണ്ട് ലളിതമായൊരു തലയെണ്ണലല്ല

മൃഗങ്ങളുടെ എണ്ണം തിട്ടപ്പെടുത്തുന്നതിന് ആ ജീവിവർഗ്ഗത്തിന് അനുയോജ്യമായ സാംപ്ലിംഗ് രൂപകൽപ്പനയും വിശകലനവും ആവശ്യമാണ്. തിരിച്ചറിയാവുന്ന സ്വാഭാവിക അടയാളങ്ങളുള്ള മൃഗങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ, ആവർത്തിച്ചുള്ള ചിത്രങ്ങൾ ഓരോ മൃഗത്തെയും വേർതിരിച്ചറിയാനും അവ വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത് കണക്കിലെടുക്കാനും സഹായിക്കും. മറ്റ് ജീവിവർഗ്ഗങ്ങൾക്ക് വ്യത്യസ്ത സമീപനങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്. പ്രധാനമായും ഒരു മൃഗത്തിനായി രൂപകൽപ്പന ചെയ്ത ക്യാമറ സർവേയിൽ മറ്റ് മൃഗങ്ങളും പതിഞ്ഞേക്കാം. ആ അധിക കണ്ടെത്തലുകൾ എല്ലാ ജീവിവർഗ്ഗങ്ങൾക്കും ഒരുപോലെ വിശ്വസനീയമായ എണ്ണക്കണക്കുകൾ സ്വയമേവ നൽകുന്നില്ല.

ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിന്റെ ക്യാമറ-ട്രാപ്പിംഗ് പ്രോട്ടോക്കോൾ ക്യാമറകൾ സ്ഥാപിക്കൽ, ചിത്രങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കൽ, വിവരങ്ങൾ ക്രമീകരിക്കൽ എന്നിവയ്ക്ക് ഊന്നൽ നൽകുമ്പോൾ, അതിന്റെ ഗവേഷണം വ്യത്യസ്ത എണ്ണൽ രീതികൾക്ക് പിന്നിലെ അനുമാനങ്ങളെ പരിശോധിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് “വർദ്ധിച്ച സാന്നിധ്യം” എന്ന വിവരണം അളക്കപ്പെട്ട ഒരു പ്രവണതയായി മാറുന്നതിന് മുമ്പ് താരതമ്യം ചെയ്യാവുന്ന ഒരു അടിസ്ഥാനരേഖ ആവശ്യമായി വരുന്നത്. മൃഗങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ എണ്ണം വർദ്ധിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിൽ പോലും കൂടുതൽ ക്യാമറകൾ, ദൈർഘ്യമേറിയ പ്രവർത്തന സമയം അല്ലെങ്കിൽ വ്യത്യസ്ത സ്ഥലങ്ങൾ എന്നിവ കൂടുതൽ ചിത്രങ്ങൾ നൽകിയേക്കാം.

ജലക്ഷാമവും വിശാലമായ ഭൂപ്രകൃതിയും

സ്വാഭാവിക ജലലഭ്യത കുറയുന്നതിനെക്കുറിച്ചും മൃഗങ്ങൾ സമീപത്തുള്ള മനുഷ്യവാസ മേഖലകളിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുമുള്ള ആശങ്കകളും വാർത്താ റിപ്പോർട്ട് ഉയർത്തുന്നുണ്ട്. ആ നിരീക്ഷണങ്ങൾ പരിപാലനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു ആശങ്ക ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും എല്ലാ സംഭവങ്ങൾക്കും പിന്നിൽ തെളിയിക്കപ്പെട്ട ഒരൊറ്റ കാരണമുണ്ടെന്ന് സ്ഥാപിക്കുന്നില്ല. ജീവിവർഗ്ഗം, കാലാവസ്ഥ, ആവാസവ്യവസ്ഥയിലെ മാറ്റം, പ്രാദേശിക സാഹചര്യങ്ങൾ എന്നിവ മൃഗങ്ങളുടെ സഞ്ചാരത്തെ സ്വാധീനിക്കാം. ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള ഒരു വിശദീകരണം ഒറ്റപ്പെട്ട ഒരു സംഭവത്തെയോ ഒരു കൂട്ടം ചിത്രങ്ങളെയോ മനുഷ്യ-വന്യജീവി സംഘർഷത്തിന്റെ പൂർണ്ണമായ വിവരണമാക്കി മാറ്റരുത്.

ആവാസവ്യവസ്ഥാ സംരക്ഷണം സംരക്ഷിത വനങ്ങളും അവയുടെ ചുറ്റുപാടുകളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം പരിഗണിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ജലസ്രോതസ്സുകളും കുറ്റിക്കാടുകളും മനുഷ്യന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളും എല്ലായ്പ്പോഴും ഒരു ഭരണപരമായ അതിർത്തിരേഖയിൽ കൃത്യമായി അവസാനിക്കുന്നില്ല. അതേസമയം, തെളിവുകളില്ലാതെ ഒരു പ്രാദേശിക ബന്ധത്തെ ശാസ്ത്രീയമായി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട സഞ്ചാര ഇടനാഴിയായി മുദ്രകുത്താനും പാടില്ല. ഒരു ലൊക്കേഷൻ മാപ്പിന് അത് കാണിക്കാത്ത കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് സത്യസന്ധത പുലർത്തിക്കൊണ്ടുതന്നെ ഭൂപ്രദേശത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലം വിശദീകരിക്കാൻ കഴിയും.

സംരക്ഷണത്തിനായി വിവരങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കൽ

നിരീക്ഷണങ്ങളെ ആവർത്തിച്ചുള്ള പരിശോധനകൾക്ക് സഹായകമാകുന്ന വിശ്വസനീയമായ ഒരു രേഖയായി ക്രമീകരിക്കുക എന്നതാണ് ഉടനടിയുള്ള അവസരം. തുടർന്ന് വനപാലകർക്ക് ഈ കണ്ടെത്തലുകളെ ആവാസവ്യവസ്ഥയുടെ സാഹചര്യങ്ങളുമായും മനുഷ്യന്റെ ഇടപെടൽ മൂലമുള്ള സമ്മർദ്ദങ്ങളുമായും താരതമ്യം ചെയ്യാൻ കഴിയും. ആകർഷകമായ ചിത്രങ്ങളുടെ ഒരു ശേഖരം ആശയവിനിമയത്തിന് ഉപയോഗപ്രദമാണെങ്കിലും, സ്ഥിരതയുള്ള ഒരു വിവരശേഖരത്തിന് വ്യത്യസ്തമായ ലക്ഷ്യമാണുള്ളത്. എവിടെയാണ് മൃഗങ്ങളെ കണ്ടെത്തുന്നത്, സാഹചര്യങ്ങൾ എങ്ങനെ മാറുന്നു, പരിപാലന നടപടികൾ ഉദ്ദേശിച്ച ഫലം നൽകുന്നുണ്ടോ എന്നിവ വിലയിരുത്താൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

ഉപസംഹാരം

ഒരൊറ്റ ജീവിവർഗ്ഗത്തിനപ്പുറം പ്രാധാന്യമുള്ളതും ജൈവപരമായി മൂല്യമുള്ളതുമായ ഒരു വരണ്ട വനമേഖലയെയാണ് ലങ്കമലയിലെ നിരീക്ഷണങ്ങൾ എടുത്തുകാണിക്കുന്നത്. വന്യജീവി സങ്കേതം സർവേ നടത്തിയ പ്രദേശം മുഴുവനുമല്ല, അതുപോലെ ഒരു ചിത്രം മൃഗങ്ങളുടെ എണ്ണക്കണക്കുമല്ല. പരിചിതമായ വന്യജീവി രേഖകൾ പുതിയൊരു കോഴ്സർ പക്ഷിയുടെ കണ്ടെത്തലുമല്ല. വിശ്വസനീയമായ സാംപ്ലിംഗും ആവാസവ്യവസ്ഥാ വിവരങ്ങളും ഉണ്ടെങ്കിൽ, അനിശ്ചിതത്വങ്ങളും ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ പരിമിതികളും വ്യക്തമായി നിലനിർത്തിക്കൊണ്ടുതന്നെ സംരക്ഷണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ശക്തിപ്പെടുത്താൻ ക്യാമറ ട്രാപ്പുകൾക്ക് കഴിയും.